Blogs van Rudy

Huidige realiteit Door de intrede van het Coronavirus is onze samenleving drastisch verandert. Volgens onze premier komt de tijd van voor de crisis nooit meer terug. Dat is een uitspraak van weinig inhoud maar een grote impact. Alles wat wij gewend waren van voor 15 maart 2020 is veranderd. Enige voorbeelden: Hygiëne is veranderd in zo goed als steriel zijn,Naar het werk gaan is thuiswerken geworden,Sociale contacten zijn geminimaliseerd,Samen uitgaan is beperkt,Individualisering tegenover socialiseringEtc…. Het leest allemaal niet erg bemoedigend maar is wel onze huidige realiteit, en iedereen vind daar zelf iets van. Dat is natuurlijk prima want verdraagzaamheid is een groot goed. Wat vanaf het eerste moment al duidelijk werd is dat thuiswerken het nieuwe werken ging worden. Gezinnen die s ’morgens de deur uitgingen om naar school en het werk te gaan, zaten ineens allemaal thuis. Dat geeft nieuwe uitdagingen maar ook minder sociale contacten op het werk. In de eerste maanden is het allemaal “leuk”. Daarna, als duidelijk wordt dat de situatie voorlopig niet gaat veranderen, komen er andere problemen/ uitdagingen om de hoek kijken. Vanuit mijn eigen omgeving zie ik veel situaties veranderen, en natuurlijk ook die van mijzelf. Ik zal die situaties als voorbeeld gebruiken en begrijp ook dat ik daardoor veel andere situaties tekort doe. Thuiswerken Thuiswerken is voor mij niet een groot probleem omdat ik als ondernemer dit al grotendeels doe en ik vind het heerlijk om thuis te zijn. Ik heb thuis geen kleine kinderen meer dus ben vrij in mijn handelen. Dat geldt echter niet voor gezinnen met kleine kinderen waarbij beide ouders werken of waar nog inwonende volwassen kinderen zijn. Zo zijn er natuurlijk nog meer omstandigheden te bedenken. Het thuiswerken individualiseert het werk zonder fysieke contacten met collega’s die juist het werk leuk maken. Dit proces van veranderen kan veel stress meebrengen. De interactie tussen mensen, die juist het werk leuk maken, is grotendeels weg. Er is ineens stilte en het enigste wat er is ben jij en je computer. Dit is niet alleen individualisering maar ook digitalisering van het werk. Veel mensen zeggen wel dat zij meer doen als zij thuiswerken. Maar klopt dat wel? Op het werk ben je niet de gehele dag productief en dat zie je goed als je thuiswerkt. Na ongeveer 2 tot 3 uur is het werk “klaar”. De concentratie is dan ook al gezakt naar een bedenkelijk niveau. Om je dan opnieuw op te laden tot een nieuwe taak kan erg lastig zijn. In alle rust kan dat misschien nog. Wat afhankelijk is van de werkprestaties is de locatie van de werkplek. Niet iedereen heeft even een kamertje over om te kunnen werken. Sommigen werken aan de eettafel of zitten in een hoekje op zolder of de slaapkamer. Als beide ouders werken, wie zorgt er dan voor de kinderen? Als één ouder wel naar het werk gaat en de ander niet, hoe kan die dan voor de kinderen zorgen als die ook moet werken? Dit gaat in het ene gezin makkelijker dan het andere. Verbinden Thuiswerken betekent niet dat wij ons moeten losmaken van onze collega’s en de samenwerking. Dat blijft altijd bestaan……maar hoe? Het samenwerken ontwikkeld zich in grotendeels mailverkeer en de telefoon. Voor mij zijn dit afstandelijke hulpmiddelen die het verbinden juist bemoeilijken. Deze hulpmiddelen kunnen echter wel de eerste aanzet zijn tot nieuwe verbindingen die waardevol kunnen zijn. Als mens hebben wij de interactie met die ander nodig om te kunnen toetsen of wij nog op de goede koers zitten of simpelweg voor het sociale contact. Wat in de huidige situatie sterk groeit zijn de online bijeenkomsten. Mensen/ collega’s zien elkaars gezichten weer en horen elkaars stem. Op deze manier komt er weer een verbinding tot stand. De individualisering wordt dan verminderd en je krijgt weer het gevoel ergens bij te horen. Er is weer een brug geslagen vanaf jouw eiland naar het andere eiland, naar het andere eiland enz…. Voor gezinnen met thuiswonende volwassen kinderen of het werken in wisseldiensten kunnen voor andere problemen zorgen. Wanneer ga jij werken als de ander vrij is als er tevens veel reuring is in het huis? Er is voor ieder probleem een oplossing, zegt men. En dat klopt bijna. Binnen gezinnen is het juist in deze tijd belangrijk om te verbinden in verdraagzaamheid. De situatie is niet natuurlijk en vraagt om een andere handleswijze. Door een goede communicatie en gemaakte afspraken is een hoop op te lossen. Dit is echter niet voor elk gezin mogelijk. Hulp van buitenaf voor deze gezinnen
Elk pad heeft zijn eigen bestemming Elk pad heeft zijn eigen bestemming. zoals de titel aangeeft zitten er een aantal mooie woorden in, zoals: ElkPadEigenBestemming Als wij deze zin snel zeggen gaat de inhoud ook snel verloren, maar als wij even stilstaan bij de inhoud en waarde die wij aan elk van deze woorden geven ontstaat er een andere realiteit. De zin krijgt ineens waarde met een andere inhoud.Laten wij nu de belangrijkste woorden uit de titel eens nader bekijken: Elk Een woord dat wij veel gebruiken en dat meer in zich heeft. “Elk” geeft aan dat er meer is. “Elk” kan een synoniem zijn van “ieder”, volgens het Nederlands woordenboek van Onderwijs. Als wij dit terug vertalen naar de titel betekent dit dus dat er meerdere paden zijn die wij kunnen bewandelen. Pad Pad is enkelvoud en geeft aan dat het om een specifiek pad gaat. Weet jij welk specifiek pad jij nu loopt? Op welk pad ligt nu jouw focus? Als wij ons dagelijks leven beleven vergeten wij geregeld dat dit een pad is dat werkt naar een uiteindelijke uitkomst of bestemming. De bestemming is echter relatief en de focus ligt dan ook op het pad. Elke stap die wij zetten op dit pad is al een bestemming (Mindfull). In ons drukke leven (of misschien niet in deze vreemde tijd) lopen wij diverse paden waarbij het lastig is om focus te houden. Er wordt aan diverse kanten aan je getrokken waardoor er een leermoment op een bepaald pad overgeslagen kan worden die echter wel essentieel is. De zogeheten “afleidingen”. Focus houden op jouw pad geeft jou de gelegenheid om elk leermoment te zien en te groeien naar jouw bestemming. Op jouw pad liggen de mogelijkheden om te groeien. Te groeien in potentieel/ bewustzijn/ zien van uitdagingen en ontwikkelingen. Eigen In “Eigen” zit iets bezitterigs en ook iets persoonlijks. En dat klopt ook, want eigen betekent iets unieks wat alleen van jou is. Eigen auto (bezitterig), eigen karakter (persoonlijk). Eigen betekent dus ook eigenaarschap, wat weer verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Pffff! Zo kunnen wij wel even doorgaan. Waar nu de essentie ligt van “eigen” is het feit dat het alleen van jou is en dat alleen jij daar zeggenschap over hebt. Natuurlijk mag je aan anderen vragen wat zij ervan vinden, maar het blijft van jou. In eigen zit jouw identiteit en authenticiteit en van niemand anders. Laat dit eigen dan ook van jou blijven. Bestemming Bestemming geeft aan dat jij er bent en kan stoppen met wat je aan het doen was, toch? Niets is minder waar. Een bestemming geeft aan dat je iets hebt afgerond waardoor er weer nieuwe mogelijkheden zijn ontstaan die weer nieuwe paden (deuren) openen naar nieuwe bestemmingen. Op het pad naar jouw bestemming heb je veel geleerd waardoor jouw mogelijkheden gegroeid zijn waardoor jouw bestemming misschien is veranderd. Maar bestemming blijft bestemming. Sommigen gebruiken het woord afronding zodat je kan laten zien wat je hebt gedaan. Op jouw bestemming komen kan een gelukzalig gevoel geven, je ziet het eindresultaat van jouw inspanningen. Als je beseft dat elke stap op jouw pad een nieuwe bestemming is kan je dat gelukzalige gevoel beleven bij elke stap die je zet. Bij elke stap verdwijnt er iets uit jouw blikveld maar komt er ook iets nieuws voor terug. Wees je bewust van de veranderingen bij elke “bestemming”. Dus de weg naar de bestemming ligt vol met andere bestemmingen die jou een fijn gevoel kunnen geven. De titel Als wij nu kijken naar de titel van dit blog heeft die ineens veel meer inhoud gekregen. Het bewust lopen van jouw eigen pad vergroot de mogelijkheden op dit pad en de verwachte bestemming. De andere boodschap die zit in de titel is dat wij mogen leren om op een andere manier naar onze taal te leren kijken. Het zijn niet alleen woorden. Er zit een bepaalde onbegrensdheid achter de woorden. Die onbegrensdheid laat jou de mogelijkheden zien m.b.t. jouw ontwikkeling/ zienswijze/ begrenzing/ potentieel/ wilskracht/ ambitie etc. Onbegrensd zijn kan ook benauwend werken. Alle mogelijkheden die achter die onbegrensdheid ligt kan ons ook onzeker maken. Door de vele keuzes die wij kunnen maken kan het lastig zijn om überhaupt een keuze te maken. Zoals je leest gaat dit ene zinnetje (de titel van deze blog) veel verder dan jij voor mogelijk had kunnen houden. Om jouw bestemming in zicht te kunnen blijven houden heb jij Focus nodig. Focus is het richten van jouw aandacht op dat wat jij belangrijk vind,
Verlieservaringen horen bij het leven en de ene verlieservaring heeft een diepere impact dan de andere verlieservaring. Wat echter altijd volgt op een verlieservaring is het rouwproces. Hoe een rouwproces wordt ervaren is voor ieder mens verschillend, mede afhankelijk van het verlies wat wordt ervaren. Rouwen kan daardoor erg ingewikkeld worden, zeker als je dat samen met mensen om je heen wilt doen. Mensen die dicht bij je staan en/of uit hetzelfde gezin komen. Verwarring De eigen emoties en gevoelens kunnen heftig zijn in tegenstelling met een ander familielid die er schijnbaar rustig doorheen “wandelt”. Deze tegenstellingen kunnen rouwenden in de war brengen. De een denkt “ik ben zeker te emotioneel en huil teveel”, terwijl de ander denkt “ben ik nu zo’n kouwe kikker dat ik niet hoef te huilen? Op zich zijn deze vragen niet erg. Wat het juist verwarrend maakt is dat men niet aan elkaar durft te vragen hoe de ander zich voelt. Het eigen hoofd blijft daardoor vol zitten met aannames die niet altijd juist zijn. Door deze aannames kan men uit elkaar groeien en raakt elkaar uiteindelijk kwijt. Er zijn geen aanknopingspunten meer, terwijl er juist veel raakvlakken zijn. Bescherming De reden dat rouwenden het lastig vinden om met elkaar in gesprek te gaan is vaak dat men elkaar wil beschermen in het naar boven halen van de pijn, dan wel het naar boven halen van de eigen pijn. Zo blijft men zwijgen op de momenten dat er juist gecommuniceerd mag worden over het verlies wat men heeft ervaren. Als men de woorden mist om te communiceren dan kan de aanwezigheid bij elkaar al heel troostend werken. Ook dit vinden veel rouwenden al heel lastig. De confrontatie met de pijn en het gemis wordt dan ook aangeraakt. Landschap van rouw Elk mens heeft zijn eigen landschap van rouw. Dit zijn alle rouwprocessen die men in het leven heeft doorlopen en waar men van leert om een volgend rouwproces te doorlopen. In dit landschap kan ook rouw zitten die nog niet is doorlopen en dat noemen wij gestolde rouw of bevroren rouw. In een landschap zitten vele soorten rouw die ons rouwproces in het nu kunnen beïnvloeden. Vele verlieservaringen in een korte periode noemen wij gestapelde rouw en kan het gezonde rouwproces ernstig verstoren. Het lijkt wel of al deze eerdere rouwprocessen onbewust bepalend zijn voor het huidige rouwproces. Rouwen in een relatie In een relatie komen deze landschappen samen. Wat ook samenkomt zijn de verschillende hechtingsstijlen/ belangrijke hechtingsfiguren uit ons leven. Dat maakt dat wij allemaal op een andere manier kijken naar ons eigen rouwproces en daar een eigen beleving over vormen. Deze beleving kan erg botsen met de rouwbeleving van een partner. Een beleving is altijd heel persoonlijk en voor ieder mens anders. Als twee mensen naar buiten kijken zien zij twee verschillende situaties in hetzelfde beeld. Juist de verschillen die wij ervaren in het beleven kunnen een grote bijdragen leveren in het steunen van elkaar in het rouwproces. Dat betekent dat wij aandacht mogen geven aan de verschillen en de overeenkomsten in het rouwproces over dezelfde verlieservaring. In samen rouwen gaat het over luisteren, begrip, aandacht, liefde, troost, compassie en delen. Natuurlijk zijn er nog veel meer onderwerpen die benoemd kunnen worden als wij het over rouw hebben, maar dat komt wel in een ander blog. In mijn ervaring als rouwtherapeut maak ik geregeld mee dat samen rouwen meer vraagt dan alleen samen rouwen. Het is het samenkomen van twee of meer belevingswerelden die vragen om met elkaar verweven te worden zodat dat betrokkenen elkaars draden van het leven kunnen leren begrijpen. Als wij dit leren komen wij erachter dat rouwen een gezamenlijkheid kan zijn en dat het eenzame gevoel als rouwende er niet hoeft te zijn. Ik begrijp echter wel dat dit voor alleenstaanden wat lastiger kan zijn. Sterkte in uw rouwproces! Rudy Nobel.www.nobel-hd.nl
Het landschap van Rouw Een landschap van VerliesDat is niet waar ik voor kies Maar als ik stilsta, voor evenRealiseer ik mij dat dit hoort bij het leven Een stapeling van verdriet en pijnDat hoort bij mijn zijn In het begin Rouwen zo groen als grasEn nu na jaren de beste van de klas Rouwen vraagt om een aanpassing in het levenAanpassing aan de nieuwe realiteit is wat jij jezelf kan geven Na elke verlieservaring ben jij gegroeidEn misschien zeg je dat dit jou niet boeit Maar als jij terugkijkt naar de ervaringen uit het verledenBen jij niet in somberheid afgegleden Elke verlieservaring is nieuw en actueelEn voor sommigen echt teveel Bouw dan voort uit eerdere ervaringen zonder klachtEn wordt je dan gewaar van je eigen veerkracht Rouwen is de gedachte van verleden naar toekomst bewegenZonder begrip van tijd het hart vullen en legen En iedere keer is daar dezelfde uitkomst en ingeving het ontdekken van nieuwe betekenis en zingeving Het landschap van Rouw voor nu en laterVoor de liefde voor jezelf en die liefdevolle anderZonder schroom en zonder katerHet leven weer kunnen zien als geen ander Rudy.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *